ze spelt het woord opstaan
door mij haar hand langs de nek
heen warm te laten glijden teder

maar opstaan blijft het toch (Wachet Auf für
vijf vingers en een Echt Thomas Pynchon Mes)

wakker worden liggen zweten moeite doen
om het zich dichtende gedicht te definiëren
als een streng trajecten door de lexicale ruimte
voortgedreven door x aantal partikel-uitstoters

öder vleermuiszuigende vidangeuses óder
engelwerpende kambuizen 1 & al vlam
vocht alom ontvlammend de volle volle  onbewuste

 onschuldige lucht
- haar onschuld paaps, het phishen van religie
als vervuiling of in welke richting ook  het gif
je gezondheid wil ondermijnen/ontginnen
de hoeken van ieder alle dingen

blaffend in je gezicht er is een heerzijde
aan alles – weer zo één
van het soort dat hun liefde
spuwt nul spelt punt hoort

be hoort punt mij toe kom b v
zal het ooit
eindigen nee
het zal nooit
eindigen aan
de andere kant

van het einde zit er nog een eind
dat het hoekje omgaat naar
het boven-eindse

een zin van mijzelf:
de senseo vernulling de
Rafaelitische transfiguratie
van atie

weer een tevreden kopje koffie
dat naar milla’s bochtwerk
buigt & wenkt

een verlustigend verglijden in het blauw
van de heilige baai
elk visje is een ietepiete maagd maria
elke kokosboom buigt van de schatjes
jihad martelaren klaar om op je oofd

te valhallen prikk’lend je dringding
oh oh zo rihihitmisch

ma drid
ma torentjes toch
ma ma
mu mm ie

de para-nautika
van het bewaren
de nieuwste gulp der
Ungry Young Scientists levend
vanop de UYS-conventie

pal op het plekje autochtoon
dat nog onbezoedeld was

wat is uw groep oh ik ben nog niet

baf op de kop
knal de knieschijven open
eender waar het sap maar
geextraheerd kan worden

maar maar maar het einde is
altijd dichter bij
het oor
dus

zing liever een luufdusluid
o hoe schoon ruiken uw verzen
het zijnzweet de angstbuil
de orror van het orribiele
de stank der bevrijding
bevrijdende de zongen
der verzogen geesten

allen zijn wij
terug  bij af op het punt
der cirkelquadraturen
cirkelend hoog
boven het liber libelli
zwaaiende bovenhoofds
de surfplank van sorry
ik kan je nu niet meppen
ik moet mij haasten

mij reppen om
te gaan zitten breien

komt altegader in het nu hu
het rauwe oog van uw oorlog
in uw nergens het fractalenfjordje
dat je maakt al postend waterspottend
waterpostend postend ende

kom doe meemet de jouissance
der nieuwste Parijse vomitteuses
begeleid door Herr Composor
signeur Da Capo
zelve

alle mieren breien
in dezelfde wereldwijde
breifabriek aan
dezelfde codebrij

oh maar het verlangen
oh maar het lijden
oh maar oor
de ana annihi inhaleur
van de traditie die
naar achteren het heden
instuikt, mevrouw de literator:

het gouden jongensmeisjemoeras
der leegheid dat hoekt & haakt
in haar & vandaar in het het

und
daar
is  het ijs
alweer

so
het ego is een magnum
het laagje chocola is dun

breed breed
dun
breed
wei

in feite is alles wat er rest een wonde
die zichzelf bezeert de inscriptie schrijft
zichzelf in het champ d’action
in feite

verbergend con plafond
het selige zalige virtuele
een gebied

dat de-
ter
ter
terri
torialli ah f***
dat krijg ik niet gebekt
voor het substantief
de middag droog is

een gebied waar al het sterven
de reeds gestorvenen uity-
balanceert

de nulzone van dit is van mij
dit spinneweb is helemaal van mij
de spinnen zijn al lang vrij maar
hier ben jij jij jij welko welko

welkom in mijn zinnepara

paradisio re mi do

[untsoweiter]

Je uiterlijk woelt & wolkt
diep in het zwelwerk, de spieren
brommen rijk, je mond ploft beeldspraak
christalclear in elke invalshoek.

De kamerplant bakent het af, de klare wijn
consigneert, het vakgebied implodeert
in schichten waar je hand was, verzuchtte
lucht verduurd de witte vlammen uit
der ijlings nog verworvenheden. Het vlies
ruimte zit je strak, het net tijd omspant je
intact, je huid uit zich  als een veld
uitgelezen wol. Je spat open
als het ultieme blikje
boomvrucht ik.

Dit daalt de tuimeldraden in, dit kauwt
de poortplug fijn, dit zwelgt
het splijtsap. Dit is de ramkraak
van het melismatisch organum, de link trefwoord 

in slow motion gaande van het trefwoord
naar trefwoord naar de heilzame link
trefwoord & je bent het, volledig

het niets was even
levensvatbaar
tussen de duim
& het niets van U
in zicht.

001     001 http://www.vilt.net/nkdee/graphics/comic1green.jpg